ഫാനിനു ചുറ്റും കറങ്ങുന്നവര്‍

തിരക്കുണ്ടെന്നൊന്നും അവള്‍ പറഞ്ഞില്ല.പക്ഷെ  വല്യേട്ടന്  ഒരു നിമിഷം പോലും ആലോചിക്കേണ്ടി വന്നില്ല.

"പോയി അമ്മയോട്  പറ, കുറച്ചുകൂടി അവിടെത്തന്നെ നിക്കാന്‍.." ..

പകലിലും കറുത്തു പോയ മുഖത്തു നിന്ന് പതിവിലും കറുത്ത ഒരു മൌനം തന്‍റെ സമ്മതമാക്കി അവള്‍

"പിന്നെ  കാശിന്‍റെ കാര്യാച്ചാ ഇപ്പൊന്നും നടക്കില്ല."

അവളുടെ കാതില്‍ അതൊരു കൂടം പോലെ വന്നു വീഴുകയും ചെയ്തു.

"അതിനു  ആരും ഒന്നും ചോദിച്ചില്ലല്ലോ.. അമ്മ എല്ലാരുടേം കൂട്യാണെന്നു പറയാന്‍ അമ്മയാ എന്നെ പറഞ്ഞയച്ചത്.. അല്ലാതെ മനസ്സുണ്ടായിട്ടു വന്നതല്ല.."

അകത്തും പുറത്തും പകച്ചു പോയ  സന്ധ്യാവെയില്‍

ഒരു വഴിപോക്കന്‍റെ തുറിച്ച നോട്ടവുമായി അകത്തു നിന്നും വന്നു, വല്യേടത്തി.

പതിവുപോലെ മുരടനക്കി:

"ചായ വച്ചിട്ടുണ്ട്. കുടിച്ചിട്ടു പോയാ മതി.."

മറുപടിയൊന്നും പറഞ്ഞില്ല. മുഖം കുനിച്ചിറങ്ങി.

മുവ്വാണ്ടന്‍ മാവിന്‍റെ നിഴല്‍ , ഇറങ്ങുന്നേരം മുറ്റത്തു വിരിച്ച ഒരു പരവതാനി പോലെ നീണ്ടു നിവര്‍ന്നു കിടന്നു. ഓടിച്ചാടി വളര്‍ന്നുണ്ടാക്കിയ വലിപ്പമൊന്നും പാവം അത് കാണിച്ചില്ല.

വല്യേട്ടന്‍  കൂടുതല്‍ ഒന്നും സംസാരിച്ചില്ലല്ലോ എന്നാണ്  നടക്കുമ്പോള്‍ മുഴുവന്‍ അവള്‍ ആശ്വാസത്തോടെ ഓര്‍ത്തത്. അല്ലെങ്കില്‍ പ്രാരാബ്ധങ്ങളും പരാതികളും  മാത്രം ഒരു വഴിപാടു കണക്കില്‍ പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കും. വല്യേടത്തി  അകത്തു നിന്നും അതെല്ലാം കേള്‍ക്കണം എന്നൊരു നിര്‍ബന്ധമുള്ളതു പോലെ ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് ഒച്ച കൂട്ടി ശ്രദ്ധ ക്ഷണിക്കുകയും ചെയ്യും.

ചെറിയേട്ടന്‍ അങ്ങിനെയല്ല. ഉള്ളിലുള്ളതെല്ലാം അറുത്തു മുറിച്ചു പറയാന്‍ ഒരു മടിയുമില്ല.

"ബാക്കിയുള്ളവരെയെല്ലാം നാണം കെടുത്തി ഇറങ്ങിപ്പോയതല്ലേ.. ഇനി വീണ്ടും വിളിച്ചു കൊണ്ടുവന്നു നിര്‍ത്തിയാല്‍ രണ്ടു ദിവസത്തിനൊരു കുഴപ്പോന്നും ഉണ്ടാവില്ല. പിന്നെ വീണ്ടും തുടങ്ങും. വയസ്സായാല് അതിന്‍റെ ഒരു വകതിരിവൊക്കെ വേണം. അതില്ല്യാച്ചാ  എനിക്ക് വയ്യ വണ്ടീം വലേം!"

എന്തായാലും വല്യേട്ടന്‍ അത്രത്തോളം പോയില്ലല്ലോ.

വീടെത്തുവോളം അങ്ങിനെയൊരു ആശ്വാസം  മാത്രമായിരുന്നു മനസ്സില്‍

അമ്മ മുറ്റത്തു തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു.

കാടോളം വളരാന്‍ വെമ്പിനിന്ന ചെടിയും പുല്ലുമായി അപ്പോഴും  മല്‍പ്പിടുത്തം തന്നെ. പക്ഷേ അതമ്മക്കു മാത്രം. കാണുന്നവര്‍ക്ക്  മുക്കുറ്റിയോടും തുമ്പയോടും കഥ പറയുകയാണെന്നു തോന്നും വിധം അത്രമേല്‍ ശുഷ്ക്കിച്ചിരുന്നു ആ രൂപം.

" പെട്ടെന്നു വന്നൂലോ "

സ്വരത്തില്‍ നിന്നറിയാം ഉല്‍ക്കണ്ഠ.ഒളിക്കാനാത്ത എന്തോ മുഖത്തു നിന്നും കണ്ടെത്തിയിരിക്കണം. തുടര്‍ന്ന് ആത്മഗതവും.

"ആരും സമ്മതിച്ചിട്ടുണ്ടാവില്ല്യ അല്ലെ..? സാരല്ല്യ.. മുമ്പേ അറ്യാര്‍ന്നൂലോ. ഇനി അതിനു ദണ്ണിക്കണ്ടാ"

അമ്മയുടെ കൈ പിടിച്ച് എഴുന്നെല്‍പ്പിക്കുമ്പോള്‍ അവള്‍ മനപ്പൂര്‍വ്വം ചിരിച്ചു.

എന്ത് വേണമെങ്കിലും വിചാരിച്ചോട്ടെ. കരഞ്ഞു കാലു പിടിച്ചു  എന്നു നാളെ ആരും ആരെയും കുറ്റപ്പെടുത്തില്ലല്ലോ.

"ഇനിയെന്താ  അടുത്ത വഴി..? എത്രയാച്ചിട്ടാ നീയെന്നെ സഹിക്ക്യാ?"

സമനിലയുള്ള ഒരു പുഴപോലെ ഒഴുക്ക് നന്നേ കുറഞ്ഞിരുന്നു അമ്മയുടെ ചങ്കു തുരന്നു വന്ന വാക്കുകളില്‍ . കിതപ്പില്‍ ബാക്കിയുള്ളതെല്ലാം ഉള്ളിലെ കയങ്ങളില്‍ തന്നെ  മുക്കിയിട്ടുണ്ടാകും.

"അനിയനോടും  സൂചിപ്പിചിട്ടുണ്ടല്ലോ.അല്ലെ..? എന്താ മറുപടിയെന്നറിയട്ടെ.. ഇനി ഒന്നും പറ്റിയില്ലെങ്കില് വല്ല അനാഥാലയത്തിലും പോകാം."

സങ്കടം ഒന്നൊതുങ്ങും വരെ ഇങ്ങിനെയൊക്കെ പിച്ചും പേയും പതിവാണ്. ചെവി കൊടുക്കാതിരുന്നാല്‍ മതി താനേ നിര്‍ത്തും.

"ആരോടും തെണ്ടാന്‍ ഇനി ഞാനും  പോവില്ല. ആള്‍ക്കാരെന്താ പറയ്യാ? എനിക്കും കൂടി അമ്മേനെ വേണ്ടാതായീന്നല്ലേ വിചാരിക്കൂ.. ഏട്ടന്‍ ഇതറിഞ്ഞാ അതിനും വഴക്ക് ഞാന്‍ തന്നെ കേള്‍ക്കണം. "

"അപ്പൊ എന്നും ഇവിടെത്തന്നെ..? ഒടുക്കം എവട്യാ എത്വാ ആവോ..?"

അമ്മ ശ്വാസം കിട്ടാതെ നെഞ്ചു തടവി നിലത്തിരുന്നു.

"ന്താ.. കുട്ട്യോളെ കാണാത്തെ..? നാലുമണിയൊക്കെ കഴിഞ്ഞൂലോ.."

കുറേക്കഴിഞ്ഞ് കിതപ്പും പിടപ്പും ഒതുങ്ങിയപ്പോള്‍ അമ്മ ഒന്നുഷാറായി.

"കൊറച്ചു വെള്ളം കൊണ്ടുതാ മോളെ.."

അവള്‍ പതിവുപോലെ ചുക്കുമല്ലി വെള്ളം തിളപ്പിച്ചതും കൊണ്ടു വന്നു അടുത്തിരുന്നു. അമ്മ രണ്ടുമൂന്നിറക്ക് അതു കുടിച്ചു. പിന്നെ മച്ചിലേക്ക് നോക്കി ഫാനിന്‍റെ ഇലകള്‍ക്കൊപ്പം കുറെ കറങ്ങി.

"ആയ കാലത്തു തോന്നിയില്ല. പിന്ന്യാ ഇപ്പൊ.."

"ഒന്നു മിണ്ടാണ്ടിരിക്കുണ്ടോ.. ഈ അമ്മ.."

ഒച്ച കനത്തപ്പോള്‍ അമ്മ ഉള്‍ഭാവം  ഒരു ചിരിയാക്കി മാറ്റി.

"ഹാവൂ കറണ്ടുണ്ടല്ലോ.. കുട്ടി ആ ടിവിയൊന്നു വക്ക്.."

അമ്മയുടെ ചിന്തകളില്‍ നിന്നും വല്യേട്ടനും ചെറിയേട്ടനും പതിവുപടി ഇറങ്ങിപ്പോയി. ഒടുവില്‍  ഏതോ കുടുംബ സീരിയലിലെ സ്നേഹക്കിടക്കയില്‍ കയറിക്കിടന്നു  മെല്ലെ മെല്ലെ  മയങ്ങി.

ഗൌളി ഇര തേടുന്ന പഴയ മച്ചിലേക്ക്നോക്കിക്കിടക്കുമ്പോള്‍ അവള്‍ക്കും തോന്നിയതും അങ്ങിനെ ചിലതൊക്കെത്തന്നെ.

ലോകം  മുഴുവന്‍ ഒരു  ഫാനിന്‍റെ ചുറ്റുമായി ഒറ്റക്കൊറ്റക്കു കറങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നതും ഇരയെ കാത്തു ഗൌളിക്കണ്ണുകള്‍ മാത്രം പുറത്തേക്കു തുറിച്ചിരിക്കുന്നതും മറ്റും.
.

2 അഭിപ്രായ(ങ്ങള്‍) :

പഴയൊരു പാത്തുട്ടി


ഴ വന്നും  പോയും  ഇരുന്നു.

ചിലപ്പോള്‍   കുന്നോളം  കാണാന്‍  പാകത്തില്‍. കാറ്റിനൊപ്പം  മരങ്ങളില്‍   ആടിത്തിമര്‍ത്തു.

 ഉമ്മറത്തിണ്ണയിലിരുന്നു അതു  കാണുമ്പോള്‍ പലകുറി  പാത്തുട്ടിയുടെ    ഉള്ളു   പിടഞ്ഞു. പൈക്കളെ  ആട്ടിത്തെളിച്ച്  വരാറുള്ള ഉമ്മയുടെ ഓര്‍മ്മകളില്‍  പലകുറി  നനഞ്ഞു.  തട്ടം   പറത്തി  മുഖം ‌ തുടച്ചു  കരയണ്ടാ..കരയണ്ടാ എന്ന  മട്ടില്‍ തൊട്ടു   തലോടി  കാറ്റും   കാറും   പോകുന്നതു കണ്ണുനട്ടിരുന്നു.

 ഇടയ്ക്കിടെ  മുറ്റത്തെത്തുന്ന  ഇറവെള്ളം വര്‍ഷ പരിചയം   പുതുക്കി.  കയ്യിലിരുന്ന  നോട്ടീസുകള്‍ കൊണ്ടു കടലാസ്സു തോണികള്‍ ഉണ്ടാക്കി എറിഞ്ഞു കളഞ്ഞു കളിച്ചു,  മനസ്സ്.

  എങ്ങിനെയൊക്കെ  ഇരുന്നിട്ടും  പാത്തുട്ടിക്ക് ഒരു  ഇരിക്കപ്പൊറുതിയില്ല.

പുറത്തിറങ്ങണമെങ്കില്‍  മഴയൊന്നു തോരണം. പിന്നെ പാടം നീന്തിക്കടക്കണം.എന്തിനാണാവോ ഇത്ര ദൂരെ ഒരു  പോളിംഗ് ബൂത്തു കൊണ്ടു പോയി വച്ചത്?

അതുവരെ ഒന്നു  എത്തിപ്പെടണമെങ്കില്‍ ചില്ലറയൊന്നുമല്ല പാട്.
നേരെ ചിരിയുമ്മറത്തുള്ളവര്‍ക്കെല്ലാം രണ്ടടി  മാത്രം  വച്ചാല്‍ മതി. അത്ര അടുത്താണ്കിട്ടിയത്.  ഇത് വല്ലാത്തൊരു  മറിമായം  തന്നെ!

"പാത്ത്വാത്താ ..മറക്കല്ലേ ട്ടോന്നും"

പാവം  ആ കാര്‍ത്ത്യായനി  ഇന്നലെയും  വന്നു പറഞ്ഞു പോയി.

അത് ഒരോര്‍മ്മപ്പെടുത്തലായിരുന്നു.  

താത്താ  ഇതു നമ്മടെ  പാര്‍ട്ടിയാണെന്നും    ഈ വോട്ട്  ആ പാര്‍ട്ടിക്കു  തന്നെ   കുത്തണമെന്നും   പറഞ്ഞു ; പിന്നെയും  വന്നു പലരും.

ഏതോ  ഒരു  ദേവയാനി.

കണ്ടുപരിചയം    ഒക്കെയുണ്ട്. 

അവള്‍ക്കു കുത്തിയാല്‍ നാട് ഇതിലും നന്നാവുമത്രേ! പിന്നെ വന്നത് കാപ്പാട്ടെ സുഹറ.

വല്ല കല്യാണ വീട്ടിലും ചെന്നാലാണ് ഓളെ ഒന്ന് കാണാന്‍ കിട്ടുന്നതു തന്നെ.
കുറ്റം പറയാന്‍ പാടില്ലല്ലോ.

ഓള്‍ടെ വീട്ടുകാരും കുടുംബക്കാരുമെല്ലാം വലിയ സഹായങ്ങള്‍ ചെയ്തു തരുന്നുണ്ട്.  എല്ലാ പെരുന്നാളിനും ഉടുക്കാനുള്ളതടക്കം ഇവിടെ എത്തിക്കും .  അവള്‍   ജയിച്ചാല്‍  പുതിയൊരു വീടുണ്ടാക്കാന്‍ ലോണ്‍ ശരിയാക്കാമെന്നു ഒരുറപ്പും തന്നിട്ടാണ് പോയിരിക്കുന്നത്.

മഴക്കൊരു തോര്‍ച്ച കിട്ടണം.  എന്തൊക്കെയായാലും  കാര്‍ത്യായനിക്കു  കുത്തിക്കൊടുക്കണം   ഒരോട്ട്.

ഒന്നുമില്ലെങ്കിലും അവള്‍  തന്‍റെ  കൂട്ടത്തില്‍   പണിയെടുക്കുന്ന കുട്ടി .  എന്തെങ്കിലും  ഒരാവശ്യം വന്നാല്‍ ഓടിച്ചെന്നു വിളിക്കാനും  പറ്റും . നേരവും കാലവും ഒന്നും നോക്കില്ല. ഒരു കൈസഹായത്തിനു കൂടെത്തന്നെ കാണും .
ഉമ്മ കിടപ്പിലായിപ്പോയ  കാലത്തും ഓള്‍ വന്നു സഹായിച്ചതിനു കയ്യും കണക്കുമില്ല. 
കുടുംബശ്രീയില്‍ പേരു ചേര്‍ത്തതും, കക്കൂസിനുള്ള അപേക്ഷ കൊണ്ടു കൊടുത്തതും ഒന്നും  ആരും നിര്‍ബ്ബന്ധിച്ചിട്ടല്ല. കൂലിപ്പണിയായാലും അതൊരു കിട്ടലായിരുന്നു.  ഒന്നും മറക്കാന്‍  പറ്റില്ല. 

ജീപ്പും  ഓട്ടോയും  ഒക്കെ  തലങ്ങും  വിലങ്ങും ഓടുന്നുണ്ട്.  ഇടക്കിടക്കുള്ള   മഴയൊഴിച്ചലില്‍ പടിക്കു മുന്നില്‍ നിര്‍ത്തിയിട്ടിരുന്നു.  മഴക്കിടയില്‍  ഒന്നു  രണ്ടു  കുറി  ആരൊക്കെയോ  പേരു വിളിക്കുന്നതും കേട്ടു.

അയല്‍ക്കാരെല്ലാം  എപ്പോഴോ  പോയിട്ടുണ്ടാകും.  പറഞ്ഞിട്ടെന്താ കാര്യം ?  ഒന്നു   പുറത്തിറങ്ങാന്‍ സമ്മതിക്കണ്ടേ ഈ കാല്.
                              
മഴയുടെ   ഈ   മൂടിപ്പിടിത്തത്തിനൊപ്പം  കൂടെ  കൂടിയതാണ്.  ഇടത്തെ  മുട്ടില്‍  നീരും  വേദനയും. കുഴമ്പു  തേച്ചും ചൂടു  പിടിപ്പിച്ചും  ഒന്നു  രണ്ടു ദിവസമായി ഈ  കുത്തിയിരിപ്പു തന്നെ. അതൊന്നുമല്ല  കുന്തം!  ഈ  വണ്ടിപ്പുക  തട്ടിയാല്‍ മതി. ഓക്കാനവും പിന്നെ ചര്‍ദ്ദിയുംവരും.  പറഞ്ഞിട്ടു കാര്യമില്ല. പണ്ടു പണ്ട് ഉമ്മ  പെറ്റിട്ടപ്പം ഒപ്പം  കൂടി  ഈ സുഖക്കേടും .

പക്ഷെ  ഇങ്ങിനെ ചിന്തിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നാല്‍ കാര്യങ്ങള്‍  ഒന്നും  നടക്കില്ലല്ലോ.  വയ്യ   വയ്യാന്നു വിചാരിച്ചു  കൊണ്ടിരുന്നാല്‍  ആരും  ഒന്നും വായിലേക്കു  വച്ചു  തരാനും  പോകുന്നില്ല.

കുത്തിച്ചാടിയാണെങ്കിലും നാളെ മുതല്‍  പണിക്കു പോകേണ്ടതാണ്. പിന്നെ ഇന്നു  ഒന്നു രണ്ടു  മണിക്കൂര്‍ ഒന്നു നടന്നു പോയെന്നു കരുതി കാലു തേഞ്ഞു പോവുകയൊന്നുമില്ല.

പണിക്കിടാറുള്ള   ഒരു  മഴക്കുപ്പായം  അകത്തു കിടക്കുന്നുണ്ട്.  രണ്ടു  മൂന്നു  വോട്ടുള്ളത് എന്തിനു വെറുതെ  കളയണം ? മഴയെങ്കില്‍ മഴ. വെയിലെങ്കില്‍ വെയില്‍. അല്ലെങ്കിലും ഈ മഴയും വെയിലും ഇന്നും ഇന്നലേയുമൊന്നും കൊള്ളാന്‍ തുടങ്ങിയതല്ല.

പാത്തുട്ടി  അടുക്കളയില്‍  കയറി ഇത്തിരി പഴഞ്ചോറുള്ളതു  വാരിത്തിന്നു.                                         
അലക്കിത്തേച്ച  കുപ്പായത്തിനുള്ളില്‍  നിന്നു കൊണ്ട്  പൊട്ടിയ  കണ്ണാടിയില്‍  നോക്കിയപ്പോള്‍ പാത്തുട്ടിക്കു  പതിവുള്ള പഴയ ചിരി വന്നു . 
വീട് പേരിനൊന്നു പൂട്ടിയെന്നു വരുത്തി.
പിന്നെ, മഴയെ തോല്‍പ്പിക്കാനൊന്നും അല്ലെന്നു മനസ്സില്‍ പറഞ്ഞു  മെല്ലെ മെല്ലെ പണിക്കുപ്പായത്തില്‍ കയറിപ്പറ്റി.

ഉപ്പിണിപ്പാടം അടുത്ത കാലത്തൊന്നും ഇങ്ങിനെ നിറഞ്ഞു  കിടക്കുന്നത്  കണ്ടിട്ടില്ല.  തോട്ടിലൂടെ കലങ്ങിയോഴുകി വരുന്നുണ്ട്  തെക്ക്   പെയ്ത മലവെള്ളം മുഴുവന്‍. പൊളിഞ്ഞ പാലം മുക്കാലും  അതില്‍ മുങ്ങിക്കിടക്കുന്നു. പാടത്ത് പേരിനുള്ളതു പോലെയാണ്  വരമ്പിന്‍റെ   വരികള്‍.  അതിന്‍റെ നടുക്കും തലക്കുമുള്ള പൊത്തുകളിലെല്ലാം ഉള്ളത്  പാമ്പും  ചേമ്പും  മാത്രം.

വെറും  വയറ്റില്‍  കിടക്കുന്ന    പാടത്തിന്‍റെ നടുക്കെത്തിയപ്പോള്‍  മാത്രം പഴയ  പതിനേഴുകള്‍  സ്വപ്നം കണ്ടു  ഒന്നു  കലങ്ങിയൊലിച്ചു.

ആകാശം  മുഖക്കറുപ്പില്‍  നിന്നതു   കണ്ടു പിടിച്ചിരിക്കണം, പകലിനെ നാണം കേടുത്തിയ ഒരു മിന്നല്‍  കൊണ്ട്  അതു  പാത്തുട്ടിയെ  പരീക്ഷിച്ചു. പാത്തുട്ടി  അപ്പോഴും പുല്ലാണെന്ന മട്ടില്‍ ചിരിച്ചു.

ഒടുവില്‍   കുറുക്കന്‍റെ   കല്യാണത്തിനെന്ന പോലെ  ഇടയ്ക്കു  വന്ന  ഒരു  വെയില്‍ക്കുടയില്‍ കയറി നിന്നു.

വരമ്പിനപ്പുറം,  നിറഞ്ഞ   തോടും   വെള്ളം കയറിയ കല്ലിട്ട  വഴിയും കടന്നു പോളിംഗ് ബൂത്ത് പാത്തുട്ടിയുടെ   അടുത്തേക്ക്  അരിച്ചരിച്ചും മെല്ലെ കിതച്ചും  വന്നു കൊണ്ടിരുന്നു.




3 അഭിപ്രായ(ങ്ങള്‍) :